incrēdŭlĭtas

ātis, f.

incredulus

I. disbelief, incredulity (post-class.).
I. In gen., App. M. 1, p. 111, 18.—
II. Esp., religious disbelief, incredulity, Cod. Th. 16, 8, 19; Paul. Nol. Carm. 6, 95: venit ira Dei super filios incredulitatis, Vulg. Col. 3, 6 al.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project