in-cŏquo
xi, ctum, 3, v. a.
I.
to boil in or with any thing, to boil down, to boil, seethe (not in Cic. or Cæs.).
I.
Lit., constr. aliquid rei alicui or re aliquā: radices Baccho, Verg. G. 4, 279: cotonea melle, Plin. 15, 17, 18. § 60: glaesum adipe suis lactentis incoctum, id. 37, 3, 11, § 46: allium fabae fractae incoctum, id. 20, 6, 23, § 56: num viperinus his cruor incoctus herbis me fefellit, Hor. Epod. 3, 7: sucum incoqui sole, Plin. 12, 17, 37, § 78: sucum cum melle, Cels. 3, 22: inter se mixta et incocta, id. ib. fin. —
B.
Transf., to dip in, to dye: incocti corpora Mauri, Sil. 17, 637: vellera Tyrios incocta rubores (acc. Graec.), Verg. G. 3, 307: stannum aereis operibus, Plin. 39, 17, 48, § 162.—
II.
Trop. (poet.): incoctum generoso pectus honesto (for imbutum), Pers. 2, 74: quos autem plena justitia et maturitas virtutis incoxerit, Lact. 7, 21, 6.