inconcinnĭtas

ātis, f.

inconcinnus

I. inelegance, awkwardness, impropriety (postAug.): vitatis sententiarum ineptiis atque inconcinnitate, Suet. Aug. 86; App. Dogm. Plat. 2, pp. 14, 21.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project