inceptĭo
ōnis, f.
I.
a beginning, undertaking (rare but class.): tam praeclari operis, Cic. Ac. 2, 38, 119: patrociniorum, App. Mag. p. 317, 5.—Absol. (opp. depositio), Quint. 11, 3, 46.—
II.
Transf., enterprise, undertaking: inceptio est amentium, non amantium, Ter. And. 1, 3, 13.