impausābĭlis

e, adj.

2. inpausa

I. unceasing, incessant: Ἀληκτὼ Graece impausabilis dicitur, Fulg. Myth. 1, 6.— Adv.: impausābĭlĭter, unceasingly: sumere cibum, Cael. Aur. Tard. 3, 2, 20.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project