ambactus
i, m.
Celt. amb; Goth. andbahti = service; andbahts = servant
I.
a vassal, a dependent upon a lord: ambactus apud Ennium linguā Gallicā servus appellatur. Paul. ex Fest. p. 4 Müll.: plurimos circum se ambactos clientesque habent, Caes. B. G. 6, 15; cf. Grimm, Gram. 2, p. 211; id. Antiq. p. 304.