hospĭtor

ātus, 1
I. v. dep. n. [id.], to be a guest, to put up, lodge, sojourn as a guest (post-Aug.).
I. Lit.: mensores postibus hospitaturi nomen ascribunt, Cod. Th. 7, 8, 4; Petr. 77, 4.—
B. Transf. (cf. hospitalis, II.): Gangem in quodam lacu hospitari; inde lenem fluere, Plin. 6, 18, 22, § 65: castanea translata nescit hospitari pavetque novitatem, id. 17, 20, 34, § 149.—
II. Trop.: quid aliud voces animum quam deum in humano corpore hospitantem, Sen. Ep. 31; id. Vit. Beat. 23.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project