hŏnōrus
a, um, adj.
honor, analog. with decorus from decor
I.
Worthy of honor, honorable, Stat. Th. 5, 40.—
II.
That confers honor, honorable: carmen, Val. Fl. 4, 342: fama, Stat. Th. 2, 629: mors, id. ib. 4, 230: oratio, Tac. A. 1, 10 fin.: quae in Drusum patrem Germanici honora et magnifica Augustus fecisset, id. ib. 3, 5: honora de Germanico disserebat, id. ib. 4, 68.