hĭrūdo

ĭnis, f.
I. a leech, blood-sucker, Plin. 32, 10, 42, § 122: ego me convortam in hirudinem atque exsugebo sanguinem, Plaut. Ep. 2, 2, 4.—Fig., of any thing that exhausts, etc.: aerarii, Cic. Att. 1, 16, 11: non missura cutem, nisi plena cruoris, hirudo, Hor. A. P. 476.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project