hirquitallĭo

I. to acquire a strong voice: in secunda hebdomade vel incipiente tertia vocem crassiorem et inaequabilem fieri: quod Aristoteles appellat τραγίζειν, antiqui nostri † hirquitallire: et inde ipsos putant † hirquitallos appellari, quod tum corpus hircum olere incipiat, Censor. de Die Nat. 14, 7; cf.: † hirquitalli pueri primum ad virilitatem accedentes, a libidine scilicet hircorum dicti, Paul. ex Fest. p. 101 Müll. N. cr.; and without the aspiration: † irquitallus puer, qui primo virilitatem suam experitur, id. p. 105.