hĭĕrātĭcus
a, um, adj.
I.
belonging to sacred uses, hieratic: charta hieratica appellatur antiquitus religiosis tantum voluminibus dicata, quae ablutione Augusti nomen accepit, sicut secunda Liviae, a conjuge ejus. Ita descendit hieratica in tertium nomen, Plin. 13, 12, 23, § 74.