abs-condo
condi and condĭdi, condĭtum and consum, 3, v. a.
I.
abscondidi, Plaut. Merc. 2, 3, 25; Sil. 8, 192: absconsum, Quint. Decl. 17, 15), to put away, conceal carefully, hide, secrete (the access. idea of a careful concealment distinguishes this word from its synn. abdo, celo, abstrudo, etc.).
I.
Lit.: est quiddam, quod occultatur, quod quo studiosius ab istis opprimitur et absconditur, eo magis eminet et apparet, Cic. Rosc. Am. 41 fin.: nequiquam (eam) abdidi, abscondidi, abstrusam habebam, Plaut. Merc. 2, 3, 25: aurum secundum aram, Fragm. ap. Prisc. p. 890 P.: fontes absconditi, Auct. ad Her. 4, 6, 9: ensem in vulnere, Sen. Thyest. 721 (cf.: lateri abdidit ensem, Verg. A. 2, 553; v. abdo, II. ε); so, abscondit in aëre telum, Sil. 1, 316.—Pass., of stars, to set, and thus become invisible, Verg. G. 1, 221.—Hence,
B.
In gen., to make invisible, to cover: fluvium et campos caede, Sil. 11, 522; so id. 17, 49.—
C.
Poet., to put a place out of sight, to lose sight of, to depart from: aërias Phaeacum abscondimus arces, Verg. A. 3, 291 (cf. id. ib. 4, 154: transmittunt cursu campos).—
II.
Trop.: fugam furto, Verg. A. 4, 337: praenavigavimus vitam, et quemadmodum in mari, sic in hoc cursu rapidissimi temporis, primum pueritiam abscondimus, deinde adulescentiam, leave behind, outlive (cf. the prec., C.), Sen. Ep. 70, 2; Tac. A. 13, 16.— Hence, abscondĭtus, a, um, P. a., hidden, concealed, secret, unknown: gladii absconditi, Cic. Phil. 2, 108: in tam absconditis insidiis, id. Cat. 3, 1, 3: jus pontificum, id. Dom. 54, 138.—Adv.
1.
abscondĭtē, of discourse.
a.
Obscurely, abstrusely, Cic. Inv. 2, 23.—
b.
Profoundly, Cic. Fin. 3, 1, 2.—
2.
absconsē (from absconsus), secretly, Hyg. Fab. 184; Firm. Math. 2, 2.