haerĕsis
ĕos, f.
I.
A (philosophical or religious) sect, a school of thought (=secta): Cato in ea est haeresi, quae nullum sequitur florem orationis, Cic. Par. prooem. § 2; as Greek, id. Fam. 15, 16, 3: Pythagorae haeresim sequi, Vitr. 5 praef.—
2.
Heretical religious doctrine, heresy, Tert. adv. Haer. 1 sq. et saep.: Ariana, Sid. Ep. 7, 6: plurimae sectae et haereses, Lact. 4, 30, 2.— Hĕrĕsis, personif., Prud. Psych. 710.— Comically: joca tua plena facetiarum de haeresi Vestoriana ... risisse me satis, Cic. Att. 14, 14, 1.—
II.
A calling, profession: navalis, Cod. Th. 13, 6, 9 sq.