hăbentĭa

ae, f.

habeo, II. A.

I. possessions, property, substance (ante-class.): animos eorum habentia inflarat, Quadrig. ap. Non. 119, 32; Plaut. Truc. prol. 21. (dub.; dum habent, Spengel).
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project