grātŭlābundus

a, um, adj.

gratulor

I. congratulating: Quo se omnis multitudo gratulabunda effudit, Liv. 7, 33, 18; Suet. Galb. 19.—With dat.: velut gratulabundus patriae exspiravit, Just. 6, 8, 13.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project