ab-scindo

cĭdi, cissum, 3, v. a.
I. to tear off or away, to rend away (v. preced. art.).
I. Lit.: tunicam a pectore abscidit, Cic. Verr. 2, 5, 1: cervicibus fractis caput abscidit, id. Phil. 11, 5.—With simple abl.: umeris abscindere vestem, Verg. A. 5, 685; with de, id. G. 2, 23: nec quidquam deus abscidit terras, Hor. C. 1, 3, 21; cf. Verg. A. 3, 418; Ov. M. 1, 22 al.: venas, Tac. A. 15, 69; 16, 11.—
II. Trop., to cut off, separate, divide (rare): reditus dulces, Hor. Epod. 16, 35: inane soldo, id. S. 1, 2, 113: querelas alicujus, Val. Fl. 2, 160: jus, Dig. 28, 2, 9, § 2.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project