gĕōmē^trĭcus

a, um, adj.
I. of or belonging to geometry, geometrical: geometricum quiddam explicare, Cic. Div. 2, 59, 122: quaedam de dimensione, id. Tusc. 1, 24, 57: formae, id. Rep. 1, 17: rationes, id. Ac. 2, 36, 117.—
II. Subst.
A. gĕōmē^trĭcus, i. m., a geometer, geometrician: reprehensi a geometricis sunt historici, Quint. 1, 10, 40 Spald. N. cr.—
B. gĕōmē^trĭce, ēs, f., geometry, Plin. 35, 10, 36, § 76; Vitr. 10, 11, 2.—
C. gĕōmē^trĭ-ca, ōrum, n., geometry: geometrica discere, Cic. Fin. 1, 6, 20: aliquem interrogare quaedam geometrica de dimensione quadrati, id. Tusc. 1, 24, 57.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project