functĭo
ōnis, f.
I.
a performing, executing, discharging; a performance, execution.
I.
In gen. (Ciceron., but very rare): labor est functio quaedam vel animi vel corporis gravioris operis et muneris, Cic. Tusc. 2, 15, 35: ut iis jucundior esset muneris illius functio, Cic. Verr. 2, 3, 6, § 15.—*
B.
Transf., of things: functionem recipere per solutionem, Dig. 12, 1, 2, § 1.—
II.
In partic. (post-class.).
A.
Payment of taxes, Cod. Just. 8, 54, 4; 10, 22, 3.—
B.
An ending, end (of life), death: inevitabilis, Arn. 2, 78: mortalium, id. 2, 104.