frūmentātĭo

ōnis, f.

frumentor

I. A providing of corn, milit., a foraging, Caes. B. G. 6, 39, 1; Suet. Galb. 20.—In plur.: pabulationes frumentationesque, Caes. B. G. 7, 16, 3; 7, 64, 2.—
II. A distribution of corn, Suet. Aug. 40; 42; Monum. Ancyr.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project