frīgo

xi, v. a.

cf. φρύγω

I. to roast, parch, fry (syn.: torreo, coquo): sesquilibram salis frigito, Cato, R. R. 106, 1: frictae nuces, Plaut. Poen. 1, 2, 113: frigunt hordeum, deinde molis frangunt, Plin. 18, 7, 14, § 72: fabas, Ov. Med. 70: triticum frictum, Varr. R. R. 2, 4, 21: frictum panicum, milium, Cels. 2, 30: frictum cicer, nux, Hor. A. P. 249: fricta faba, Plin. 22, 25, 69, § 140: ova fricta ex oleo, id. 29, 3, 11, § 44: simila frixa in sartagine, Sid. Ep. 8, 14; Vulg. Lev. 6, 21 al.—
II. Trop.: Tam frictum ego illum reddam, quam frictumst cicer, Plaut. Bacch. 4, 5, 7; cf. Hor. A. P. 249 supra.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project