frātercŭlus
i, m.
I.
a little brother.
I.
Lit.: unde fit, ut malim fraterculus esse Gigantis, i. e. of unknown parents. qs. sprung from the earth, Juv. 4, 98. —
II.
Transf. (acc. to frater, II. A.), a familiar appellation given to a friend: quam copiose laudatur Apronius a Timarchide ... Volo, mi frater, fraterculo tuo credas, Cic. Verr. 2, 3, 66, § 155.