fragmentum

i, n.

FRAG, frango

I. a piece broken off, a piece, remnant, fragment (class.; mostly in plur.; cf.: frustum, segmentum).
(a). Plur.: inermem atque imparatum tribunum alii gladiis adoriuntur, alii fragmentis septorum et fustibus, Cic. Sest. 37, 79: tegularum, Liv. 34, 39, 11: ramorum, id. 23, 24, 10; for which ramea, Verg. G. 4, 304: avulsarum tabularum remorumque, Curt. 9, 9: crystalli, Plin. 37, 2, 10, § 29: panis, Plin. 9, 8, 8, § 25.— Poet.: Emathiae ruinae, Luc. 9, 33.—
(b). Sing.: fragmentum lapidis, Cic. N. D. 2, 32, 82.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project