flŭĭdus

a, um, adj.

fluo

I. flowing, fluid, moist (mostly poet. and in post-Aug. prose; not in Cic. or Caes.).
I. Lit.: corpus, Lucr. 2, 452: quid tam contrarium est quam terrenum fluido? Col. 8, 16, 1: liquor, Verg. G. 3, 484: cruor, id. A. 3, 663; Ov. M. 4, 482; cf.: aspiciam fluidos humano sanguine rictus, id. ib. 14, 168: alvus, Ser. Samm. 29 fin.—
II. Transf.
A. In opposition to solid or firm, soft, slack, lax, languid (syn.: fluxus, languidus): lacerti, Ov. M. 15, 231; cf.: labor et aestus mollia et fluida Gallorum corpora decedere pugna coëgit, Liv. 34, 47, 5: caro, Plin. 9, 30, 50, § 95: vestis, Just. 41, 2; Sen. Oed. 422.—*
B. Act., dissolving: calor, Ov. M. 15, 362.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project