fissĭlis

e, adj.

findo

I. That may be cleft or split, fissile (rare; not in Cic. or Caes.): robur, Verg. A. 6, 181; lignum, id. G. 1, 144; Plin. 16, 39, 73, § 187: arundo, id. 16, 36, 64, § 157: vena lapidis, id. 36, 17, 27, § 131.—
II. Cleft, split: stipes, Col. 9, 1, 3. —Comically transf.: ad focum si adesses, Non fissile haberes caput, Plaut. Aul. 3, 2, 26.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project