fĭdĕprōmissor

ōris, m.

fidepromitto

I. a surety, bail: pro eo, qui promittit, solent alii obligari: quorum alios sponsores, alios fidepromissores, alios fidejussores appellamus. Sponsor ita interrogatur: IDEM DARE SPONDES? fidepro missor: IDEM FIDEPROMITTIS? fidejussor ita: IDEM FIDE TVA ESSE JVBES? etc., Gai. Inst. 3, § 115:—In another orthogr.: fidei promissor, πιστικελευστης, Gloss. Philox.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project