fictūra

ae, f.

id.

I. a forming, fashioning (ante- and post-class.): fortunae, Plaut. Trin. 2, 2, 86: satis placet fictura, id. Mil. 4, 4, 53: avarus ab uno solum verbo inclinatum, quod est aveo eademque fictura, qua est amarus, Gell. 10, 5, 3.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
← fictrix Dictionary fictus →
An open-access project