fētĭālis

e, adj.

fetiales

I. of or belonging to the fetiales, fetial: jus, quo bella indicerentur, quod, per se justissime inventum sanxit fetiali religione, ut, etc., Cic. Rep. 2, 17: jus, id. Off. 1, 11, 36; 3, 29, 108: ceremoniae, Liv. 9, 11, 8: legatus, i. e. the fetial priest, fetialis, id. ib. § 11.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project