fātus
ūs, m.
I.
A word, saying, Mart. Cap. 7, § 802.—
B.
Esp., an oracle, a prophecy: Deliaco fatu, Mart. Cap. 1, § 24: ficta fatu, Sid. Ep. 9, 13.—Plur.: Apollinis fatus, Mart. Cap. 1, § 23.—
II.
Fate: incerto fatu fortunae aliorsum prorupit eventus, Amm. 23, 5, 8; Petr. 42, 77 al.; v. fatum, II. A.