fātŭor

I. v. dep. n. [2. fatuus], to be inspired: Fauno fuit uxor nomine Fatua, quae assidue divino spiritu impleta velut per furorem futura praemonebat: unde adhuc qui inspirari solent, fatuari dicuntur, Just. 43, 1, 15; cf. Serv. ad Verg. A. 3, 443.