faenĕror
ātus sum, 1, v. dep.
I.
Prop., to lend on interest.
A.
Form faeneror.
1.
With abl.: pecunias istius extraordinarias grandes suo nomine faenerabatur, Cic. Verr. 2, 2, 70, § 170: primum cum posita esset pecunia apud eas societates, binis centesimis faeneratus est, took two per cent. (per month, and consequently, according to our reckoning, twenty-four per cent. per annum), id. ib. 2, 3, 70, § 165.—
2.
Absol.: a quo (Catone) cum quaereretur, quid maxime in re familiari expediret? respondit: Bene pascere ... Et cum ille, qui quaesierat, dixisset: Quid faenerari? tum Cato: Quid hominem occidere? Cic. Off. 2, 25, 89; cf. Cato, R. R. praef. § 1.—
B.
Form faenero.
1.
With sub and abl.: pecuniam publicam sub usuris solitis, Dig. 22, 1, 11.—
2.
In simple constr.: pecuniam pupillarem, Dig. 26, 7, 46, § 2.—
3.
Without object: nil debet: faenerat immo magis, Mart. 1, 86, 4.—
C.
Part. perf.: pecunia faenerata a tutoribus, Dig. 46, 3, 100; Pseudo Ascon. ad Cic. Div. in Caecil. 7 fin.—
II.
Meton.
A.
To drain by usury: dimissiones libertorum ad faenerandas diripiendasque provincias, Cic. Par. 6, 2, 46.—
B.
To borrow on interest: si quis pecuniam dominicam a servo faeneratus esset, Dig. 46, 3, 35.—
C.
To lend, impart, furnish (post-Aug. and very rare): sol suum lumen ceteris quoque sideribus faenerat, Plin. 2, 6, 4, § 13: nummos habet arca Minervae: haec sapit, haec omnes faenerat una deos, Mart. 1, 77, 5.—
III.
Trop.
A.
Neque enim beneficium faeneramur, practise usury with benefits, Cic. Lael. 9, 31: faeneratum istuc beneficium tibi pulchre dices, Ter. Phorm. 3, 2, 8; cf. id. Ad. 2, 2, 11 Ruhnk.—
B.
Juba et Petreius mutuis vulneribus concurrerunt et mortes faeneraverunt, exchanged with usury, i. e. inflicted on each other, Sen. Suas. 7.