faecŭlentus
a, um, adj.
I.
abounding in dregs or sediment, thick, impure, feculent (post-Aug.).
I.
Lit.: vinum, Col. 2, 2, 20: pus, Cels. 5, 26, 19: sardonyches, Plin. 37, 6, 23, § 89.—Comp.: superficies, Sol. 33.—Sup.: quorum aliud faeculentissimum redditur terrae, Aug. de Vera Relig. 40.—*
II.
Trop.: hilaritas, Arn. 3, 119.