factor
ōris, m.
I.
a maker, doer, performer, perpetrator (ante- and postclass.).
I.
In gen.: cuparum doliorumque, Pall. 1, 6: qui praepositum suum non praetexit, cum posset, in pari causa factori habendus est, Dig. 49, 16, 6, § 8: sceleris, ib. 29, 5, 1, § 21; 48, 3, 7: suus, Vulg. Deut. 32, 15; id. Isa. 29, 16 al.: legis, id. Rom. 2, 13; id. Jacob, 1, 23.—
II.
In partic.
A.
In econom. lang., an oil-presser, Cato, R. R. 13; 64; 66; 67.—*
B.
In ball-playing, he who strikes the ball, the batsman, Plaut. Curc. 2, 3, 18; cf. dator.