fā^brĭcātio
ōnis, f.
I.
a making, framing, structure, manner of construction (rare but class.).
I.
Lit.: si erit tota hominis fabricatio perspecta, Cic. N. D. 2, 54, 133: auri, Vulg. Sirach, 32, 8.—In plur.: aedificiorum, Vitr. 2, 1: artificis, id. 9, 2: non sentiunt has injurias et contumelias fabricationis suae dei vestri, Tert. Apol. 12.—
II.
Trop., of speech, structure, skilful construction, Cic. de Or. 3, 42, 167.