fā^brē-făcĭo
fēci, factum, 3, v. a.
I.
to make, frame, fashion, or do skilfully (very rare; perh. to be written separately fabre facio).
I.
Lit.: classem fabrefecit, Aur. Vict. Vir. Ill. 38, 1 (dub., al. fabricavit): fabrefieri ex auro, Vulg. Exod. 31, 4: levioribus et ad id fabrefactis navigiis, Liv. 37, 27, 5: argenti aerisque fabrefacti vis, id. 26, 21, 8; cf. id. 34, 52, 5; Amm. 29, 1.—*
II.
Trop.: fallaciam, Plaut. Cas. 5, 1, 8; cf.: fecit fabre, id. Stich. 4, 1, 64.