exstructĭo

ōnis, f.

exstruo

I. a building up, erecting, structure.
I. Prop. (rare but class.): tectorum, Cic. N. D. 2, 60, 150: contecti eā exstructione, quae sit ad memoriam aeternitatis, id. Phil. 14, 13, 34. —With gen.: vallorum, Vulg. Ezech. 17, 17.—In plur.: fastigiorum, Vitr. 7, 1 med. —*
II. Transf., an adorning, Tert. ad Uxor. 2, 3.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project