ex-sătio
āvi, ātum, 1, v. a.
I.
to satisfy, to satiate, glut, sate (not ante-Aug.; cf. exsaturo).
I.
Lit.: exsatiati cibo vinoque, Liv. 40, 28, 2.—
II.
Trop.: enses multo cruore, Sil. 7, 535: tela, Stat. Th. 9, 14: clade exsatiata domus, Ov. M. 8, 542; cf.: Populum Romanum ne morte quidem P. Scipionis exsatiari, Liv. 38, 54, 10: patruum sanguine domus, Tac. A. 3, 17.