exprō^brātĭo

ōnis, f.

id.

I. a reproaching, upbraiding, reproach (syn. opprobrium; not in Cic.; cf.: probrum, opprobrium, crimen; vituperatio, reprehensio, maledictum): cuiquam veteris fortunae, Liv. 23, 35, 7: istaec commemoratio quasi exprobratio est immemoris beneficii, Ter. And. 1, 1, 17: crudelitatis, Just. 1, 8: levitatis puerilis, id. 38, 9: in exprobratione esse, Plin. 19, 4, 19, § 57.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project