expĭātĭo

ōnis, f.

expio

I. satisfaction, atonement, expiation (rare but class.): at vero scelerum in homines atque impietatum nulla expiatio est, * Cic. Leg. 1, 14, 40: foederis rupti, Liv. 9, 1, 4; Vulg. Exod. 29, 36 al.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project