exōtĭcus

a, um, adj.
I. foreign, exotic (ante- and post-class.).
I. Adj.: unguenta, Plaut. Most. 1, 1, 41: vinum, Gell. 13, 5, 5: jus (piscium), App. M. 10, p. 246, 28: pulvis, id. Mag. p. 278, 4: sermo, id. Met. 1 init.—Comically: Graecia, i. q. magna, Plaut. Men. 2, 1, 11.—*
II. Subst.: exōtĭcum, i, n., a foreign garment, Plaut. Ep. 2, 2, 48.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project