ex-hēres
ēdis, adj.
I.
disinherited.— Subst., a disinherited person: paternorum bonorum exheres filius, Cic. de Or. 1, 38, 175; Plaut. Most. 1, 3, 77; Quint. 5, 10, 107; 7, 1, 42 sq. al.—Comically: nive exheredem fecero vitae suae, Plaut. Bacch. 4, 8, 8.