ālārĭus

a, um, adj.

ala

I. that is upon the wing (of an army), of the wing (opp. legionarii, v. ala, II. E.): cohortes alariae et legionariae, Caes. B. C. 1, 73: cum cohortibus alariis, Liv. 10, 40 Weissenb.: alarii equites, id. 40, 40; so Tac. A. 3, 39; 4, 73; 12, 27 al.—Subst., the form ālārĭus, * Cic. Fam. 2, 17: ut ad speciem alariis uteretur, Caes. B. G. 1, 51.—The form ālāris, e: inter legionarios aut alares, Tac. H. 2, 94: alares Pannonii, id. A. 15, 10: alares exterruit, id. ib. 15, 11.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project