ē-văcŭo
I.
perf., ātum, 1, v. a., to empty out, evacuate (post-Aug.).
I.
Lit.: alvum, Plin. 20, 6, 23, § 52; 32, 9, 33, § 104. —
II.
Trop.
1.
To rid one's self of, lay aside: quae pueruli erant, Vulg. 1 Cor. 13, 11.—
2.
To make void, cancel: obligationem, Cod. Just. 8, 43, 4; Vulg. 1 Cor. 1, 17.