agrĭcultūra
ae, f.
I.
agriculture.
I.
Lit.: insitiones, quibus nihil invenit agri culturā sollertius, Cic. Sen. 15; id. Off. 1, 42: agri culturae studere, Caes. B. G. 6, 22: homo agri culturae deditus, Vulg. 2 Par. 26, 10.—
II.
Trop. (eccl. Lat.): Dei agri cultura estis, Vulg. 1 Cor. 3, 9.