Euboea
ae, f.
I.
an island in the Aegean Sea, separated from Boeotia by Euripus, now Negroponte, Mel. 2, 7, 9; Plin. 4, 12, 21, § 63; Ov. M. 13, 660 al.—
II.
Derivv.
A.
Eubŏĭcus, a, um, adj., Euboean: litus, Prop. 2, 26, 38 (3, 22, 18 M.); cf. cautes, Verg. A. 11, 260: sinus, Prop. 4 (5), 1, 114. undae, Ov. M. 9, 218: Anthedon, id. 7, 232; 13, 905; cf.: cultor aquarum, id. ib. 14, 4: urbs, id. ib. 14, 155; cf.: orae Cumarum, Verg. A. 6, 2; hence, Sibylla, Mart. 9, 30: carmen, Ov. F. 4, 257: pulveris anni, Stat. S. 1, 4, 126; cf. Ov. M. 14, 136: talentum, Paul. ex Fest. p. 78, 14 Müll.—
B.
Euboeüs, a, um, adj., Euboean: plebes, Stat. S. 5, 3, 137.—
C.
Eubŏïs, ĭdis, f., adj., the same: ora, Stat. Ach. 1, 414: tellus, id. S. 1, 2, 263.