ēsus
ūs, m.
I.
an eating (anteclass. and post-Aug.): esui condi, Varr. R. R. 1, 60; cf.: esui dare alicui, Plin. 20, 17, 69, § 178: agni, Vulg. Exod. 12, 4: esui esse, Gell. 4, 1, 20: esum et potum eximere, Tert. Anim. 43.—
II.
Concr., food, Alcim. 5, 258.