ĕpŭlāris

I. of or belonging to a banquet.

I. Adj.: epularis accubitio amicorum, Cic. de Sen. 13 fin.: sacrificium ludorum, id. de Or. 3, 19 fin.; cf. 1. epulo, II.: sermo, App. M. 2, p. 123.—

II. Subst.: EPULARES appellabantur, qui in quibusdam ludis nocte epulabantur, Paul. ex Fest. p. 82, 10 Müll.