ĕpistŭlāris
I.
init.), e, adj. epistula, of or belonging to a letter, epistolary.
I.
Adj.: chartae, Mart. 14, 11 in lemm.; Dig. 33, 9, 3, § 10: colloquium, Aug. Ep. ad Marcell. 5.—
II.
Subst.: epistŭlāris, is, f., a messenger of the Eagle of Jupiter: epistularis tua, Mart. Cap. 9, § 896.—Plur.: epistulāres, ium, m., state secretaries, Cod. Th. 6, 30, 7.