ē-nāvĭgo
āvi, ātum, 1, v. n. and a.
I.
I.
Neutr., to sail out, sail away.
A.
Lit.: de ea civitate, Dig. 45, 1, 122: Rhodum, Suet. Tib. 11.—Absol., Curt. 9, 9, 13.—*
B.
Trop.: tamquam e scrupulosis cotibus enavigavit oratio, Cic. Tusc. 4, 14, 33.—
II.
Act., to traverse by sailing, to sail over: undam, Hor. C. 2, 14, 11: sinum, Plin. 9, 3, 2, § 6: (Indum), id. 6, 17, 21, § 60.