Ĕleusin

īnis, f.
I. a very ancient city of Attica, famous for its mysteries of Ceres, now Lepsina, Plin. 4, 7, 11, § 23; Cic. Att. 6, 6, 2; id. N. D. 1, 42, 119; Liv. 31, 26; Tac. H. 4, 83; Ov. F. 4, 507; id. M. 7, 439; Stat. Th. 2, 382 al.—
II. Hence,
A. ĕleusīnus, a, um, adj., Eleusinian: mater, Verg. G. 1, 163; cf.: Eleusina Ceres et Proserpina, Vitr. 7 praef. fin.; Lact. 1, 21, 24; Arn. 6, no. 6; Serv. Verg. A. 4, 99.—
B. ĕleusī-nĭus, a, um, adj., = Ἐλευσίνιος, Eleusinian: sacra, Suet. Claud. 25; Gell. 11, 6, 5; cf.: Eleusinium certamen, id. 15, 20, 3.— Subst.: ĕleusīnĭa, ōrum, n., the festival of Ceres at Eleusin, Tert. Apol. 7; id. adv. Val. 1.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project