af-fulgĕo

ulsi, 2, v. n.
I. to shine on a thing (poet., and in the Aug. and post-Aug. histt.).
I. Lit.: Non Venus adfulsit, non illā Juppiter horā, Ov. Ib. 213: nitenti Adfulsit vultu ridens Venus, Sil. 7, 467: instar veris vultus tuus Adfulsit, Hor. C. 4, 5, 6.—
II. Fig., to shine, dawn, appear: defensurum se urbem prima spes adfulsit, Liv. 27, 28; cf. id. 23, 32: mihi talis fortuna, id. 30, 30: lux civitati, id. 9, 10: Cretensibus nihil praesidii, Val. Max. 7, 6, 1 ext.: occasio, Flor. 4, 9 al.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project